Το Κοινοτικό Συμβούλιο κατά την έκτακτη συνεδρίασή του στις 31-5-2008, αποφάσισε ομόφωνα για την διατήρηση της Κοινότητας Φούρκας ως Αυτοτελής Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για λόγους ιστορικούς, θρησκευτικούς, καθώς και της γεωγραφικής ιδιαιτερότητας του χωριού μας.

Η απόφαση αυτή θα κοινοποιηθεί στους κ.κ. Βουλευτές του νομού μας, Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ηπείρου, Νομάρχη Ιωαννίνων και στους Φουρκιώτικους συλλόγους Αμερικής, Θεσσαλονίκης και Ιωαννίνων, με την παράκληση να συνδράμουν στις προσπάθειες του Προέδρου της Κοινότητας και των Κοινοτικών Συμβούλων.

Επίσης, παρακαλούνται να συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια, οι κάτοικοι του χωριού και οι φίλοι της Φούρκας, για ένα θετικό αποτέλεσμα.

Όλοι εμείς οι Φουρκιώτες αισθανόμαστε ιδιαίτερη χαρά και περηφάνια, που η νεαρή συγχωριανή μας Ειρήνη Τέντα, διακρίθηκε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντιπτέρισης (μπάτμιντον), για ηλικίες κάτω των 15 ετών, το οποίο διεξήχθη στον Πύργο Ηλείας, κατακτώντσας το χάλκινο μετάλλιο.

Αγαπητή μας Ειρήνη,οι απανταχού Φουρκιώτες σου ευχόμαστε πάντα επιτυχίες στην αθλητική και προσωπική σου καριέρα.

Σε μια από τις τελευταίες του συνεδριάσεις, το Κοινοτικό Συμβούλιο ενέκρινε τη δορυφορική σύνδεση στο ίντερνετ, μέσω του ελληνικού δορυφόρου Hellas Sat. Αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος για να έχουμε σύνδεση με το διαδίκτυο στο χωριό μας, μια που το επίγειο δίκτυο του ΟΤΕ στη Φούρκα δεν προσφέρει τέτοια δυνατότητα σύνδεσης. Η χρήση του ίντερνετ σήμερα, θεωρείται ως κάτι το αυτονόητο σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Ομάδα Αναβίωσης Εθίμων Φούρκας, εκτός του βασικού αντικειμένου της-το πανηγύρι
του Μοναστηριού ή της Μικρής Παναγίας, όπως το συνηθίσαμε-επιδίωξή μας ήταν η αναβίωση και άλλων εθίμων και τελετών του χωριού μας. Λόγοι υπεράνω της θελήσεώς μας, μας υποχρέωσαν να αρκεστούμε στην αναβίωση του πανηγυριού στο Μοναστήρι όλα αυτά τα χρόνια.

Φέτος, η χάρις της Παναγίας και η βοήθεια του Θεού, μας αξίωσε να υλοποιήσουμε άλλο ένα ξεχασμένο έθιμο.

Σύμφωνα με την παράδοση η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Μοναστηριού μας μεταφέρθηκε εκεί με άλογο (ή μουλάρι, κατ’ άλλους). Σε ανάμνηση, από τότε, καθιερώθηκε η μεταφορά της εικόνας να γίνεται πάνω σε ζώα και να συνοδεύεται από τους πιστούς. Ακόμη και όταν πήγαινε σε διάφορα χωριά, η ιεροτελεστία διατηρείτο απαράλλαχτη. Μέχρι που σταμάτησε και σχεδόν ξεχάστηκε.

Σας έχει τύχει να προσπαθείτε να αποφύγετε κάτι, ψάχνοντας χίλιες δυο δικαιολογίες και από μόνο του το στόμα να απαντάει θετικά; Μήπως το υποσυνείδητο ξέρει καμιά φορά περισσότερα; Το μόνο που κατάφερα, ήταν να πάρω διορία δύο ωρών.