Από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η Ομάδα Αναβίωσης Εθίμων Φούρκας, εκτός του βασικού αντικειμένου της-το πανηγύρι
του Μοναστηριού ή της Μικρής Παναγίας, όπως το συνηθίσαμε-επιδίωξή μας ήταν η αναβίωση και άλλων εθίμων και τελετών του χωριού μας. Λόγοι υπεράνω της θελήσεώς μας, μας υποχρέωσαν να αρκεστούμε στην αναβίωση του πανηγυριού στο Μοναστήρι όλα αυτά τα χρόνια.

Φέτος, η χάρις της Παναγίας και η βοήθεια του Θεού, μας αξίωσε να υλοποιήσουμε άλλο ένα ξεχασμένο έθιμο.

Σύμφωνα με την παράδοση η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας του Μοναστηριού μας μεταφέρθηκε εκεί με άλογο (ή μουλάρι, κατ’ άλλους). Σε ανάμνηση, από τότε, καθιερώθηκε η μεταφορά της εικόνας να γίνεται πάνω σε ζώα και να συνοδεύεται από τους πιστούς. Ακόμη και όταν πήγαινε σε διάφορα χωριά, η ιεροτελεστία διατηρείτο απαράλλαχτη. Μέχρι που σταμάτησε και σχεδόν ξεχάστηκε.

Τα μέλη της Ομάδας είχαν προγραμματίσει πριν λίγα χρόνια, την αναβίωση του εθίμου για τη μεταφορά της εικόνας από τη θέση ‘’Πέτρα’’ μέχρι το Μοναστήρι. Οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν την υλοποίηση της ιδέας. Η ιδέα όμως είχε φωλιάσει στο μυαλό αρκετών. Έτσι, με πρωτοβουλία και φροντίδα της Αλέκας Κάκου-Γιάννου και συμπαραστάτες όλους μας, η ιδέα υλοποιήθηκε φέτος. Νέοι της Φούρκας, καβαλάρηδες σε πανέμορφα και στολισμένα άλογα, πήραν την εικόνα (την παραμονή το μεσημέρι), από τον κεντρικό ναό του Αγίου Νικολάου, όπου φυλάσσεται, από τα χέρια του σεβάσμιου ιερέα μας Κώστα Μόκα, μετά από σχετική λατρευτική θρησκευτική
τελετή. Σχηματίστηκε πομπή από αρκετούς χωριανούς που ακολούθησαν πεζοί την εικόνα, μέχρι το Μοναστήρι.

Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι οι περισσότεροι της πομπής ήταν νεαρής ηλικίας και κάποιοι πολλοί μικροί που μάλιστα απαίτησαν επιτακτικά από τους γονείς τους να συνοδεύσουν την εικόνα. Στη διαδρομή η εικόνα άλλαξε άλογο, ώστε όλοι να αξιωθούν της χάριτος της Παναγίας. Γιώργος Βλιώρας, Τάκος Βλιώρας και Κώστας Γιάννος ήταν οι τυχεροί.

Φυσικά, μπορεί να φανταστεί ο καθένας μας το δέος των προσκυνητών, που είχαν ήδη φτάσει στο Μοναστήρι - κυρίως από άλλα χωριά, όταν είδαν την πομπή να φτάνει. Δέος που επαναλήφθηκε την επομένη, όταν μετά το τέλος του πανηγυριού ο αγαπητός μας Παπά-Κώστας, πήρε την εικόνα και εξήλθε του περιβόλου της Μονής για να την δώσει στους καβαλάρηδες. Όλοι όσοι ήταν εκείνη τη στιγμή στο Μοναστήρι ακολούθησαν τον ιερέα, προσκύνησαν την εικόνα και αρκετοί σχημάτισαν πομπή με κατάληξη τον Άγιο Νικόλαο Φούρκας. Και πάλι την πλειοψηφία είχαν οι νέοι της Φούρκας.

Η ικανοποίηση των με- λών της Ομάδας ήταν εμφανής. Κάποιος υποσχέθηκε ότι του χρόνου τα άλογα θα είναι πάνω από είκοσι. Κάποιος άλλος είπε πως έπρεπε να μαγνητοσκοπήσουμε την όλη εκδήλωση. Και κάποιος άλλος, συγκινημένος από τη συμμετοχή των νέων, εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η αναβίωση του εθίμου έχει σίγουρη την επιτυχία για πολλά-πολλά χρόνια ακόμη.

Από την "Φωνή της Φούρκας"