ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ

Όλο το έδαφος είναι ορεινό, αλλά ομαλό και κατάφυτο από διάφορα δέντρα. Πλεονάζουν οι βαλανιδιές, οι οξιές και τα πεύκα. Είναι πολύ εύφορο και προσοδοφόρο, κατάλληλο για γεωργία, κτηνοτροφία, δεντροκομία, μελισσοκομία και αμπελουργία. Είναι πολλές οι πλουτοπαραγωγικές πηγές του χωριού, αλλά χρειάζεται συστηματική καλλιέργεια και βελτιωμένη κτηνοτροφία, κυρίως γελαδικά (κτηνοτροφικές μονάδες). Ευτυχώς υπάρχουν, αλλά λίγες.

Σύσταση του εδάφους: Το έδαφος αποτελείται από διάφορα ορυκτά, πετρώματα και μέταλλα (ασβεστόπετρες, αμμόπετρες, γρανίτες, σιδηρόπετρες άσπρες και μαύρες ? τσακμακόπετρες ή πυρόλιθοι ? πορόλιθους ? πουριά σε υδατώδη μέρη). Έχουν πόρους και χρησιμεύουν για φούρνους και για τζάκια, υπάρχουν ακόμα πλάκες (πετρόπλακες γκρίζες από σχιστόλιθους) με τις οποίες σκεπάζουν τα σπίτια.

Βουνά: Όλα είναι στεφανωμένα με δάση. Η περιοχή της Κόνιτσας είναι η πιο δασωμένη απ' όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Ποτάμια: Ανατολικά έχει την Μαρδίτσα ή Μαρίτσα, που πηγάζει απ' τις βουνοκορφές μας κι ενώνεται βορειοανατολικά με τον Σαραντάπορο, που χύνεται στον Αώο.

Ιαματικές πηγές: Τέτοιες είναι η βρύση του Μοναστηριού μας, που περιέχει ράδιο. Αυτό αποδείχτηκε ύστερα από χημική εξέταση. Πίνοντας απ' αυτό το νερό θεραπεύτηκαν και θεραπεύονται πολλοί φυματικοί.

Υδατώδη μετέωρα: (Δροσιά, ομίχλη, βροχή, χιόνι, χαλάζι, πάχνη). Δροσιά πέφτει την ανοιξη και το φθινόπωρο, ομίχλη έχουμε συνήθως το Φθινόπωρο, βροχή το φθινόπωρο. Χιόνι πέφτει συνήθως το Νοέμβριο και Δεκέμβριο. Ως το έτος 1944 το χιόνι έφτανε τα 3 μ.